Biblioterapia - Rafał Miętkiewicz


David Wagoner – Zagubienie


Kolejny wiersz, przy którego lekturze można spędzić długie (zimowe) godziny. Podtrzymuję opinię, którą wyraziłem przy okazji proponowaniu Państwu wiersza R. Frosta – w przypadku poezji nie ma większego sensu dokonywanie analizy „co poeta miał na myśli”. Napiszę tylko, że poniższy wiersz jest polecany przez „Amerykańskie towarzystwo terapii za pomocą poezji” dla pacjentów cierpiących z powodu zaburzeń depresyjnych.
Gwoli przypomnienia: David Wagoner jest uznanym amerykańskim poetą, ur. się się w 1926 roku w Massillon w stanie Ohio. W latach 1978 – 1999 pełnił funkcję kanclerza Amerykańskiej Akademii Poezji. Laureat wielu prestiżowych nagród, m.in. nagrody Pushcarta, którą otrzymał w 1983 roku. Podobnie do R. Frosta, znakomitą część inspiracji czerpie z obserwacji praw natury.


Zagubienie

Pozostań w bezruchu. Drzewa przed tobą i krzewy wokół
Nie są zagubione. Gdziekolwiek jesteś, nazywa się Tutaj,
Traktuj ją jak potężnego nieznajomego,
Proś o pozwolenie poznania i bycia poznanym.
Las oddycha. Nasłuchuj. Odpowie,
Stwarzam tą przestrzeń dla ciebie.
Gdy odejdziesz, możesz powrócić, wypowiadając Tutaj.
Nie ma dwóch podobnych drzew dla Kruka.
Nie ma dwóch identycznych gałęzi dla Strzyżyka.
Jeśli zatracasz to, co drzewo i krzew czynią dla ciebie,
Jesteś zagubiony z pewnością. Pozostań w bezruchu. Las wie
Gdzie jesteś. Pozwól się odszukać.

tłumaczenie wiersza: Rafał Miętkiewicz